Elektrisch rijden in Scandinavië: alle ervaringen op één plek

In het eerste deel van dit verhaal reden we in vier dagen omhoog: door Zweden, via Kolari in Finland naar Noorwegen. Met een verblijf in Alta en een trip naar de Noordkaap. Dit tweede deel gaat over wat daarna kwam en over de vraag hoe je drie weken roadtrip volhoudt zonder dat het een prestatietocht wordt.

Alta naar de Lofoten: negen uurtjes langzaamaan

Op 18 juli verlieten we een zonnig Alta via de E6. Op de kaart valt de afstand mee. In het echt niet: je rijdt om elke fjord heen en de maximumsnelheid is 60, 70, hooguit 80. Over de hele reis reden we gemiddeld 70 kilometer per uur. Dat getal zegt meer over rijden in Noorwegen dan welke afstand ook.

Voor deze reis kregen we een Hyundai Kona Electric (64,8 kWh) in bruikleen van Hyundai. De accommodaties, ferry’s en de rest betaalden we zelf.

Bij Bardu was het acht graden en regende het. Kan gebeuren in Noorwegen. Slecht weer bestaat niet, slechte kleding wel – is het spreekwoord. Bij Narvik de E10 op, richting de Lofoten!

Bekijk de hele reis op Polarsteps

Dit is het punt waar elektrisch rijden en slow living elkaar tegenkomen. Bij een auto die maximaal zo’n 90 kW laadsnelheid aankan, duurt een snellaadsessie langer dan een tankstop. Je kunt dat als verloren tijd zien of je stops uitzoeken met een prachtig uitzicht. Of lekker lunchen of een laat ontbijt, zoals Sandsletta camping op de Lofoten: versgezette koffie en huisgemaakt lekkers, een dikke aanrader.

Het huis waar we uit vluchtten

Dan het deel dat ik opschrijf omdat het ons tóch is gebeurt: We hadden voor een week een huis geboekt. Op de foto’s een fantastische, grote woning. In het echt: oud, koud en muf. Onze kleren roken binnen een uur naar andere (lees: oude) mensen. Geen warm water. Welgeteld twee lepels in de la. Wél een kW-meter in de keuken, maar verder zo oud als wat…

Zoek je een verblijf via Airbnb op de Lofoten? Zorg dan dat je dit verblijf niet boekt.

Wat ik over het hoofd had gezien en wat de echte les is: het huis stond nét in de verhuur. De reviews die bij de advertentie stonden, gingen over een ander huis van dezelfde verhuurder. Dat kun je zien als je erop let. Ik lette er niet op.

Diezelfde avond hebben we de boel geannuleerd en zijn we gaan zoeken. We hadden al veel reisdagen gehad, dus ik stelde voor om de terugrit sowieso op te knippen met een extra overnachting in Bodø. Hotel, luxe ontbijt, bed niet opmaken, klein tasje mee: even lekker relaxed was het idee.

Daardoor hadden we één nacht minder nodig op de eilanden en precies daardoor poppte er een net verbouwd huisje op in Hadsel dat bij de oorspronkelijke datums niet beschikbaar was. Kraakhelder, warm, compleet ingericht. Na 4.000 elektrische kilometers het perfecte verblijf. Kijk dus of je dit heerlijke huisje kan boeken bij een super aardige en behulpzame verhuurder.

De les is niet “boek flexibel”, want dat kost geld. De les is: check of de reviews bij dát huis horen, vraag naar de exacte locatie en zoek die op de kaart op. En als het toch misgaat: kijk of je door je reisschema te veranderen andere beschikbaarheid vrijspeelt.

De Lofoten zelf

Vier dagen en we hadden alle weersomstandigheden die je kunt bedenken. Tien tot dertien graden, veel halfbewolkt, af en toe raak. Op de dag dat we naar Henningsvær¦r reden was het helder en dat is precies de plek waar ik dat het liefst had. Dat voetbalveld op de rotsen is met een gewone camera al bijna te mooi om echt te zijn.

Verder reden we naar Moskenes en Reine, helemaal aan de zuidpunt.

Wat me tegenviel is de drukte. Vijftien jaar geleden was ik hier ook, en het verschil is groot. Reine in het bijzonder is een trekpleister geworden: campers, backpackers, veel auto’s op wegen die daar nooit voor bedoeld zijn. Dat maakt het niet minder mooi, maar het verandert hoe het voelt. Ga vroeg, ga laat, of ga naar de plekken die niet op de lijstjes staan.

De weg terug, in vier keer stilstaan

Dit was achteraf het aangenaamste deel van de reis, juist omdat we nergens meer naartoe moesten.

Bodø 

Op 23 juli vertrokken we van de eilanden, met de ferry vanaf Lødingen. Met Tessa’s specialiteit: als laatste de ferry op rijden en tien seconden later het deurtje dicht horen gaan. Via Hamarøy kwamen we ‘s avonds in Bodø aan.

Bodø verraste me. Een levendige stad boven de poolcirkel, met een prachtig kopstation (jaja, ook trein nerd). Vanaf daar kun je de trein naar Trondheim nemen en van Trondheim naar Oslo. Zeventien jaar geleden deed ik dat traject andersom. Uitgerekend op de reis die ik oorspronkelijk per trein wilde maken, stond ik dus op het perron waar het allemaal kan. Dat moet ik toch nog eens doen…

We sliepen in Ramsalt, een nieuw stuk van de stad. Een fijn hotel (Quality Hotel Ramsalt). Een dikke aanrader en met een goed pizzarestaurant (Olivia) achter het hotel.

Grane

De volgende dag via Saltstraumen en Saltdal naar ons verborgen pareltje in the middle of nowhere: een oud spoorwegarbeidershuisje. Serieus een flink eind over een verlaten zandpad. Niet goedkoop, maar de eigenaar had de hottub al aangestoken voordat we aankwamen. Dat soort dingen bevielen ons wel.

Trondheim

Twee nachten. Een grote studentenstad met een heerlijk buitenleven, en kalm. Er is een fantastisch zwembad om baantjes te trekken en glijbanen af te roetsjen, en er zijn meerdere sauna’s. Met een stepje ben je overal snel als je even niet wilt lopen. We sliepen in Grand Hotel Olav (net als mijn zoon). Dat konden we niet laten lopen.

Asker

Op 27 juli in één dag van Trondheim naar Oslo geknald. Niet eens zoveel kilometers, wel weer een lange rit. Het appartement in Asker keek uit over de fjord, met Oslo net buiten beeld links. In de advertentie op Airbnb stond: gratis laden voor elektrische auto’s. De stekker lag inderdaad klaar, helemaal top! https://www.airbnb.nl/rooms/1695702049759627306

Vanuit daar deden we een dag Oslo. Eerlijk: wij zijn geen stedenmensen. We zochten vooral een goed tentje om te eten, en dat vonden we. De dag erna, met 26 graden, gingen we naar Holmestrand bij Holmen: een kindvriendelijk fjordstrandje met gras, zwemvlot, minigolf en een verwarmd buitenbad ernaast. Dat was meer ons ding.

Denemarken: het rustige einde

Op 30 juli om half zeven ‘s ochtends de boot vanaf Larvik naar Hirtshals, inclusief een onbeperkt ontbijtbuffet. Niet echt ons ding, wel lekker, en vooral: je hoeft even nergens over na te denken.

Diezelfde middag stonden we bij 31 graden in Haderslev, mijn favoriete plek in Denemarken. Een klein stadje onderin het land waar we vaker komen en ons thuis voelen. We hadden een klein appartement zonder eigen keuken. Dat moet je niet te lang doen, maar voor een paar dagen prima. Parken, en een meertje waar we traditiegetrouw met een bootje varen. https://www.airbnb.nl/rooms/50631345

Op 2 augustus in één ruk via Handewitt, Hamburg en Bremen naar huis. 7.153 kilometer, 102 uur rijden, 17,2 kWh per 100 kilometer.

Wat ik zou meegeven

Neem meer tijd dan je denkt nodig te hebben. Drie weken is genoeg voor de Noordkaap en de Lofoten, maar het is geen ruime marge. Reken op meerdere rijdagen van acht tot negen uur rijden.

Neem eten mee. Niet alleen goedkoper, je wordt op een gegeven moment misselijk van snelwegvoedsel. Een elektrische koelbox op het 230V-stopcontact van de auto was het beste dat we meenamen.

Vraag of je ‘s nachts mag laden. Bij een Airbnb kan dat vaak, zeker in Noorwegen. Bied aan te betalen. Je vertrekt ‘s ochtends vol zonder dat het je reistijd heeft gekost.

Check of de reviews bij het huis horen dat je boekt. Zie boven. Dat ene detail had ons een nacht gescheeld.

Verwacht geen Instagram-weer. De jaren ervoor was het daar volgens iedereen prachtig. Wij kregen alles wat er te krijgen was. Dat maakt niet uit: slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.

Het technische verhaal over snelladen, verbruik en waar de palen staan, staat op De Groene Nerds: https://degroenenerds.nl/artikel/naar-de-noordkaap-met-een-elektrische-auto/