Het begon met een wens van mijn zoon Olav: hij wilde één keer naar de Noordkaap. En met een plan van mij dat niet doorging…
Het treinplan dat sneuvelde
Mijn oorspronkelijke idee was de Lofoten per trein. Vanuit Arnhem naar Hamburg, met de nachttrein naar Stockholm, een nacht of twee blijven, dan de nachttrein Stockholm naar Narvik. Om vervolgens daar een auto huren en de loofden verkennen. Inmiddels rijdt die nachttrein niet meer, maar via de dagverbinding is Malmö ook prima te halen…
Op papier prachtig. In de praktijk liep ik vast op het Europese treinsysteem: losse tickets bij verschillende maatschappijen, geen helder totaalbeeld van de kosten, en de vraag wat er gebeurt als één schakel uitvalt. Daar sloop reisangst in. Alhoewel ik eerder al eens naar Malmö vertrok, Innsbruck heb bezochten de gloednieuwe Nightjet en afgelopen jaar nog met de trein een aantal dagen ging skiën in Frankrijk… Met een gezin, tassen en een planning is dat toch een ander verhaal.
Achteraf denk ik dat die angst grotendeels ongegrond was. Daar kom ik in deel 2 van dit artikel nog op terug, want halverwege de reis stond ik ineens op een station waar ik zeventien jaar geleden zelf uit de trein stapte. Maar toen Hyundai aanbood een volledig elektrische KONA mee te geven, was de keuze gemaakt. Ik had in januari 2025 al eens met de Noordkaap e-challenge die kant op gereden.
Dag 1: Oosterbeek naar Ljungby
Vertrek op 12 juli, dertig graden in Oosterbeek. Duitsland gaat zo snel mogelijk door, met een saaie pitstop bij Holdorf.
Voor deze reis kregen we een Hyundai Kona Electric (64,8 kWh) in bruikleen van Hyundai. De accommodaties, ferry’s en de rest betaalden we zelf.
De eerste stop die telde was Braak, net voorbij Hamburg: veel Tesla Superchargers en een goede lunch. Als je deze route rijdt, plan die daar.
Dan de veerboot Puttgarden naar Rødby, over Lolland en Falster naar Zeeland. Bij Vordingborg stopten we om te laden op een plek die eruitziet als niets: een parkeerplaats langs de weg. Maar aan de overkant ligt een meertje. Dat is precies het soort plek dat je alleen vindt als je elektrisch rijdt.
Via Helsingør de boot naar Helsingborg (Zweden), in Hyllinge nog opvallend goedkoop bijgeladen, en om half acht ‘s avonds stonden we in Ljungby. Basic maar prima hotel: slapen, ontbijten, weer gaan! Met een flink aantal snelladers ervoor tegen een redelijk tarief.
Dag 1 ging voorspoediger dan verwacht. Zweden bleek meteen al een weelde aan laadplekken.
Dag 2: 785 kilometer dwars door Zweden
Om half zeven weg. Dit was de langste rijdag van de reis, en we deden hem bewust binnendoor in plaats van langs de kust. Dat is mooier. Het kost je ook echt tijd. Beide routes zijn prima te plannen in Google Maps.
Halverwege laadden en lunchten we bij de IKEA in Örebro. Een prima combinatie en het patroon dat je in heel Zweden ziet: de snelladers staan waar je toch al stopt.
‘s Avonds sliepen we in Sundsvall.
Dag 3: naar Kolari, boven de poolcirkel
Via Örnsköldsvik naar Umea, waar we rond lunchtijd een groot winkelcentrum hadden ingepland: eten, boodschappen, laden. Daarna werden de wegen rustiger en het landschap ruiger.
Laatste keer laden in Töre, en bij Overtornea staken we de grens met Finland over.
Om kwart over zes ‘s avonds waren we in Kolari, in Fins Lapland, boven de poolcirkel.
We hadden daar een fantastisch huisje via Airbnb. Het detail dat het voor Olav maakte: er stond een televisie, dus we hebben samen WK voetbal gekeken en dankzij een VPN met Nederlands commentaar. Ik heb er gekookt, we deden boodschappen, verder deden we weinig. Precies goed na drie dagen rijden. Rond het huisje vloog ik met de drone, om de prachtige landschappen nog beter te bekijken.
Twee praktische dingen uit dit eerste deel van de reis:
- De elektrische koelbox was de beste aankoop. De Kona heeft een 230V-stopcontact aan boord, dus die box draaide gewoon mee. Boodschappen doen in Zweden en dan dagen vooruit kunnen. Dat scheelt geld en, belangrijker, snelwegvoedsel.
- Vertrek met een volle accu. Mijn belangrijkste tip van de hele reis, uitgewerkt in het technische verhaal op De Groene Nerds. Kort: 30% van de accu is bij ons verbruik zo’n 114 kilometer, en op ons gemiddelde tempo van 70 km/u is dat ruim anderhalf uur. Die tijd haal je die dag niet meer in.
Dag 4: Kolari naar Alta
Van Kolari via naar de Noorse grens bij Kautokeino, en vandaar naar Alta. Wat mij betreft de mooiste rijdag van de heenweg.
In Alta betrokken we een appartement via Airbnb dat we als basecamp gebruikten. Snellader bij het vliegveld dichtbij, boodschappen in de buurt en dat wisten we vooraf niet: een heerlijke zwemplek in de bossen. Daar hebben we de rustdag doorgebracht. Na vier dagen rijden was die rustdag geen luxe.
Dag 5: de Noordkaap elektrisch rijden
Vroeg weg uit Alta. De laatste tweehonderd kilometer gaan over prachtige vlakten en langs ruig gebied, met af en toe een huis in de verte. Reken op zo’n 3,5 uur: het is geen snelweg en de wegen worden gaandeweg smaller.
En dan sta je er. Rond het middaguur met slechts twaalf graden, half bewolkt. Maar het is en blijft een magische plek: de klif, het licht, het gevoel dat je aan de rand van iets staat. Het is ook geen plek waar je lang wilt blijven. Je kijkt, je voelt de wind en na een uur weet je het wel.
Bezoekerscentrum Noordkaap (parkeren wel gratis, let op!
Waar ik kritisch over ben: het bezoekerscentrum. Parkeren is gratis, maar dat vertellen ze er niet meteen bij. Bij aankomst vragen ze met hoeveel personen je bent en voor je het weet verkopen ze een ticket voor het centrum: ongeveer 30 euro per persoon. En dat is veel geld. Tot een paar jaar geleden moest je ook betalen voor parkeren, maar door rechtszaken is dat afgeschaft. In Noorwegen kennen ze immers Allemannsretten: het recht om rond te zwerven. Dus nu is parkeren gratis.
Wat je krijgt voor betalen: een souvenirshop, een vrij duur restaurant (logisch, gezien de locatie) en een museum. Ik vond het dat geld niet waard, zeker niet omdat je je eigen eten prima mee naar de Noordkaap kunt nemen.
De tip die ik vooraf had uitgezocht: bij de ingang moet je een parkeerticket laten afstempelen, waarna je een aantal uren gratis mag parkeren. Dat is meteen een leuke souvenir!
En wil je toch lunchen of een souvenir kopen: rijd terug naar Honningsvâg, het dorp onderaan. Beter eten, lagere prijzen en je zit tussen mensen in plaats van in een bezoekerscentrum. Laden kan er ook gewoon: een Recharge-locatie en een Tesla-laadlocatie. Hurtiglader is trouwens Noors voor snellader, geen merknaam, handig als je op kaarten zoekt ;-).
Wat het kostte
Van Alta naar de Noordkaap heen en terug is zeven tot acht uur rijden. Dat is veel. Ik wil niet negatief doen, want de wegen ernaartoe zijn werkelijk prachtig. Maar bereid je voor op een rijdag, niet op een uitje. In dat geval kun je beter dichterbij de Noordkaap een verblijf zoeken.
Volgende keer
In deel 2: de Lofoten, een Airbnb waar we na éénn nacht uit gevlucht zijn en hoe die tegenslag ons de mooiste accommodatie van de reis opleverde. Plus de weg terug door Midden-Noorwegen en Denemarken.
Het technische verhaal: snelladen, verbruik, waar de palen staan vind je op De Groene Nerds.
Aljo Hartgers is ondernemer en maakt de podcast De Groene Nerds, Expeditie Gasloos, Groene Zaken podcast en Gravel Gids.